Yok Yüklem Mi? – Bir Kayseri Hikayesi
Kayseri’nin Dar Sokaklarında…
Bir sabah, Kayseri’nin dar sokaklarından biriyle yürürken, içinde bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordum. Belki de kalbimdeki o eksiklik, beni bu kadar derin düşüncelere itti. Yavaşça ilerlerken, duvarda asılı bir yazı dikkatimi çekti: “Yok yüklem mi?” Yazı ne demekti? Hangi anlamda kullanılmıştı? Bir anlamda eksikliğin vurgusu gibiydi. O an, belki de hiç beklemediğim bir şekilde, hayatımın anlamını sorgulamaya başladım.
Bazen insanlar ve yerler, her şeyin tam yerli yerinde olduğunu düşündüğünüz anlarda bile size farklı bakış açıları sunabilir. Kayseri’nin büyüsünde kaybolduğum o gün, adeta bir sınav gibiydi. O yazı, bana tüm yaşadıklarımı hatırlattı. Aşkı, hayal kırıklıklarını, kayıpları ve en çok da umudu…
Yükselen Hayal Kırıklıkları ve İlk Buluşma
Birkaç ay önce, bir akşam çayı içtiğimiz o kafede, hayatımda belki de ilk defa birini bu kadar ciddiye almıştım. Gözlerinin içindeki ışıltı, hayatta hissetmek istediğim her şeyin somut hali gibiydi. Ve ben, o an, kaybolmuş bir umutla ona ne kadar güvenebilirim diye düşünüyordum. Kayseri’nin o meşhur sıcağında, buz gibi bir çay içiyorduk. Aramızda hiçbir engel yoktu, çünkü ben içimdeki tüm korkuları dışarıda bırakıp, bir adım atmaya cesaret ediyordum.
Ama o anlarda, hayatımda hiç karşılaşmadığım bir şey vardı. Bir boşluk. Gözlerimle onu takip ederken, kafamda hep bir şey eksikti. Belki de ona karşı hissettiklerim, “yok yüklem mi?” diye soran o yazı kadar belirsizdi. Kafamda bir şeyin tam anlamıyla yerine oturmadığını hissediyordum.
İlk buluşmamızın ardından, içimde bir şeyler kopmuştu. Heyecan yerini beklenmedik bir boşluğa bırakmıştı. O gülüşlerin, o anların arkasında hiç düşündüğüm kadar gerçek olmayan bir şey vardı. Sadece o anın heyecanına kapıldım, ama o gülüşlerin sonunda, “yok yüklem mi?” diye sormaktan başka bir şey kalmamıştı.
Bir Duygu, Bir Yüzleşme
İnsanlar bazen sana bir şeyler verir, ama o verdiklerini hiç beklemediğin anlarda geri alırlar. Bunu daha önce yaşamadım, ama hissettiklerim kaybolduğunda, bir boşluk hissetmek de en az o kadar acı verici oluyordu. Kayseri’nin sokakları her zamankinden daha dar görünüyordu. Bir sabah, o kişiyle tekrar karşılaşacakken, birdenbire içimdeki heyecan kayboldu. Onunla karşılaştığımda, ona olan tüm güvenim, içimdeki duygularım çökerek bir anda boşluğa düşmüştü. Bir bakışla başladığım her şey, bir bakışla sona erdi.
Ve o an, kafamda “yok yüklem mi?” diye sordum. Her şey bir yüklem arıyordu, ama bir yüklem bulamıyordum. Kalbimdeki kırıklık, her geçen dakika daha derinleşiyordu. Onun için hiçbir şey değiştirmediğini bilerek, bir adım attım ve hayatımı bir şekilde yeniden kurmaya başladım. Bu da Kayseri’nin sokaklarından gelen bir ders gibiydi. Bazen sevgi ve umut beklediğin gibi gelmiyor.
Yılmamak Gerek
Kayseri’nin o sıkıcı öğleden sonralarından birinde, başımda bir ağırlık vardı. Her şey sanki sarmış gibi hissediyordum. Ama her şeyin sonunda, en zor anlarda, insan kendisini buluyor. Yıkıldığını düşündüğünde, senin kalbini kıran her şey aslında seni daha güçlü yapıyor. “Yok yüklem mi?” sorusunun cevabını bulduğumda, her şey netleşti. Yüklem sadece senin içindeki duygularınla, hayatınla ilgili. Yüklem, her yaşadığın anın anlamını bulmakla ilgiliydi.
Hızla değişen duygularım, her an yenilenmişti. Kırık dökük kalbimi yeniden bir araya getirirken, sadece tek bir şey vardı: umut. Yılmam gerektiğini, hep devam etmem gerektiğini fark ettim. O yazı, sanki bana tüm bu duyguları hatırlatan bir işaret gibiydi.
O Anın Gücü
Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, bir kez daha gördüm o yazıyı: “Yok yüklem mi?” Şimdi, belki de o yazı sadece bir kaybolan anlamın simgesiydi. Ama bir şey vardı ki, bu yazıyı her gördüğümde, o anı daha fazla hissediyorum. Hislerimdeki değişim, kendimi daha güçlü hissettirdi. Ne kadar kırılgan olursa olsun, insanlar yenilenebilirler. O boşluk, o eksik yüklem, sadece hayatın bir parçasıydı. Her şeyin eksik olduğu zamanlarda, insan biraz daha güçleniyor.
Sonra düşündüm: belki de her eksik şey, her kaybolan an, sonunda hayatımıza bir anlam katıyor. Kim bilir? Bu da bir şeyin yüklemi olabilir mi?